Sektor rolniczy w krajach Bałtyckich.

1. Użytkowanie ziemi

Estonia charakteryzuje się dużym udziałem lasów, które zajmują ponad połowę jej powierzchni. Grunty orne stanowią niewielką część, co oznacza słabsze rozwinięcie rolnictwa. Użytki zielone mają małe znaczenie. Spora część powierzchni należy także do innych terenów, np. wód czy obszarów zabudowanych.

Łotwa ma bardzo podobną strukturę do Estonii, jednak udział lasów jest tu nawet nieco większy. Grunty orne zajmują trochę więcej miejsca niż w Estonii, co wskazuje na większe znaczenie rolnictwa. Użytki zielone nadal stanowią niewielki procent. Ogólnie jest to kraj silnie zalesiony.

Litwa wyróżnia się największym udziałem gruntów ornych spośród tych państw. Oznacza to, że rolnictwo odgrywa tu największą rolę. Lasy zajmują mniejszą powierzchnię niż w Estonii i na Łotwie. Użytki zielone mają też większy udział, co dodatkowo podkreśla rolniczy charakter kraju.

2.Gospodarstwa rolne

W Estonii funkcjonuje około 11 370 gospodarstw rolnych, a średnia powierzchnia gospodarstwa wynosi około 85,78 ha, co wskazuje na dużą skalę gospodarstw i stosunkowo skoncentrowaną strukturę rolnictwa. Na Łotwie średnia powierzchnia gospodarstwa rolnego wynosi około 28,54 ha, co oznacza bardziej rozdrobnioną strukturę gospodarstw w porównaniu z Estonią. Natomiast na Litwie średnia powierzchnia gospodarstwa wynosi około 22,07 ha, co wskazuje na jeszcze większe rozdrobnienie gospodarstw rolnych.

Porównując te trzy kraje można zauważyć, że największe gospodarstwa rolne występują w Estonii, natomiast na Łotwie i Litwie są one znacznie mniejsze, przy czym Litwa charakteryzuje się najmniejszą średnią powierzchnią gospodarstw spośród analizowanych państw.

3. Głód

W krajach Bałtyckich nie występuje problem głodu, ponieważ są to kraje dobrze rozwinięte gospodarczo. Mają wystarczającą produkcję żywności oraz dostęp do importu z innych państw. Rolnictwo, jest dobrze rozwinięte, a dodatkowo mieszkańcy mają wysoki poziom życia i dostęp do żywności.

4. Handel rolno spożywczy

Handel rolno-spożywczy Estonii, Łotwy i Litwy charakteryzuje się podobną strukturą, w której dominującą rolę odgrywają produkty roślinne, przede wszystkim zboża. We wszystkich trzech krajach ważną część eksportu stanowi pszenica oraz inne zboża, takie jak jęczmień, a także rośliny oleiste, w szczególności rzepak i produkty jego przetwórstwa. W strukturze eksportu pojawiają się również rośliny strączkowe, np. groch.

Podobieństwem między tymi krajami jest także obecność produktów pochodzenia zwierzęcego w eksporcie, takich jak mleko surowe czy trzoda chlewna. Jednocześnie występują pewne różnice – w Estonii większe znaczenie mają produkty mleczarskie i hodowlane, na Łotwie widoczny jest bardziej zróżnicowany eksport obejmujący także produkty uboczne przemysłu rolnego, natomiast w Litwie duże znaczenie mają zarówno zboża, jak i rośliny oleiste oraz ich przetwory. Ogólnie struktura eksportu rolno-spożywczego tych państw wskazuje na duże znaczenie produkcji roślinnej w regionie krajów bałtyckich.

5. Produkcja rolna

Produkcja rolnicza w Estonii, Łotwie i Litwie ma wiele wspólnych cech, ponieważ we wszystkich tych krajach dominują uprawy zbóż. Do najważniejszych należą pszenica, jęczmień, owies oraz żyto. W każdym z tych państw duże znaczenie mają także rośliny oleiste, przede wszystkim rzepak, a także rośliny strączkowe, takie jak groch i bobik. W strukturze produkcji pojawiają się również inne uprawy, m.in. ziemniaki, a w mniejszym zakresie owoce, takie jak jabłka czy owoce jagodowe.

Podobieństwem między krajami bałtyckimi jest więc dominacja upraw polowych, szczególnie zbóż i rzepaku. Różnice dotyczą głównie skali i różnorodności produkcji. W Litwie uprawy zbóż i rzepaku zajmują największe powierzchnie, a struktura produkcji jest bardziej zróżnicowana i obejmuje także buraki cukrowe czy kukurydzę. Na Łotwie istotne znaczenie mają oprócz zbóż również rośliny strączkowe i ziemniaki. Natomiast w Estonii większy udział mają owies oraz niektóre owoce i rośliny jagodowe. Ogólnie rolnictwo wszystkich trzech krajów ma podobny charakter i opiera się głównie na produkcji roślinnej typowej dla klimatu północnoeuropejskiego.

Bibliografia

https://www.fao.org/faostat/en/#data/FS/visualize